'Ik was een late student, want ik kom nog uit de tijd dat meisjes niet vanzelfsprekend gingen studeren. Ik heb dus eerst voor de klas gestaan, maar het bloed kroop waar het niet gaan kan. Op mijn 25e ging ik toch naar de universiteit.’  

Motivatie om nu zelf bij te dragen

'Ik heb aan de UvA gestudeerd en was inhoudelijk betrokken bij de opbouw van het vakgebied genderstudies. Zelf ontving ik een vergelijkbare beurs, die mijn studie en loopbaan verder heeft gebracht. Die persoonlijke ervaring met studiefinanciering speelt mee in mijn motivatie om nu zelf bij te dragen.' 

De UvA is voor mij de plek waar mijn academische leven zich heeft ontwikkeld: eerst als student en later als wetenschappelijk medewerker genderstudies filosofie. ‘Ik volg nog steeds welk onderzoek er plaatsvindt. Via mijn Fonds opNaam (het Pieternella Jacoba Fonds) kunnen jonge onderzoekers voortbouwen op het werk van hun voorgangers, zodat kennis niet verloren gaat. Met een bijdrage aan het UvA Fonds draag je ook aan de vorming van draagvlak. Dat draagvlak vind ik heel belangrijk, zeker in een tijd waarin wetenschap soms wordt weggezet als 'ook maar een mening'. 

Wens voor de toekomst

'Met mijn fonds krijgen vooral jonge filosofen de kans om de genderstudies filosofie verder te ontwikkelen, bijvoorbeeld met beurzen voor aanvullende onderzoekskosten. Mijn wens is dat mijn erfenis niet anoniem verdwijnt, maar daadwerkelijk verschil maakt voor jonge onderzoekers en het vakgebied.

Ik denk bijvoorbeeld aan de vraag hoe nieuwe feministisch-filosofische inzichten een plek kunnen krijgen binnen de bredere filosofie. En anderzijds de vraag hoe reguliere filosofische inzichten in genderstudies filosofie opgenomen en omgevormd kunnen worden. In die uitwisseling is het zaak geloofwaardig te blijven voor anderen juist omdat feministische kennis en waarden voortdurend in ontwikkeling zijn, zoals dat ook geldt voor de bredere filosofie. Dat zijn processen waar onderzoek naar kan worden gedaan.

Via mijn fonds kan ik bovendien zien wat er gebeurt met wat ik mede heb opgebouwd. Zo geef je richting aan de wetenschap, zelfs als je er zelf niet meer bent.'

Wat zou u willen meegeven aan anderen die nadenken over nalaten aan het UvA Fonds?

'Het is heel bevredigend om een erfenis te bestemmen voor iets waar je zelf in gelooft en waardoor je je laat inspireren. Nalaten aan een universitair fonds geeft overzicht en betekenis: je ziet wat er met je bijdrage gebeurt, je versterkt het maatschappelijke draagvlak voor wetenschap en je kunt je waarden doorgeven.'